شيخ محدّث نورى رحمه اللّه در دار السلام فرموده كه ، جناب آشيخ مهدى ملا كتاب ، شيخ جليل القدر ، عظيم الشأن ، از وجوه طايفهء محقه است كه شايسته است به او فخر كنند ، و از براى اوست در زهد و توكل مقامى كه نمىرسد به آن مگر اوحدى از علما و از جهت همان زهد و توكل اوست كه حق تعالى گشود بر او درهاى رحمت را ، و ظاهر فرمود بر دست او كرامت‌ها [ ى ] بسيار ، و چون اسم شريف او در ميان مردم مندرس شده به جهت منتشر نشدن تصنيف او يا به جهت كمى همت مشتغلين و هم اشخاصى كه او را ملاقات كرده‌اند تمامى وفات يافته‌اند من به جهت آن‌كه محو نشود اسم او بالكليه ، بعض مقامات او را ذكر مىنمايم ، فقد كان أسوة للسالكين بفعله و حجة على من لا يشتغل بإصلاح حاله . پس حكايتى از مقامات او نقل كرده از جمله آن‌كه ، در سال آخر عمر خود قصد حج كرد ، با وى گفتند : خوب است كربلا مشرّف شوى و عرفه را در خدمت حضرت امام حسين عليه السّلام باشى كه ثواب حج دارد با زياده . فرمود : مىخواهم مكّه بروم به دو جهت : يكى آن‌كه شايد در رفتن يا برگشتن در بين راه وفات نمايم و حق تعالى مرا داخل فرمايد در روضه - و آن مكانى است در بهشت كه در اخبار وارد شده كه آن مختص است به كسى كه در طريق مكه بميرد - و ديگر آن‌كه فايز شوم به اجتماع با حضرت بقية اللّه فى الأرضين مولاى خود صاحب الزمان - صلوات اللّه عليه - چه آن بزرگوار در هر سال در موسم حج حاضر است . پس شيخ حركت كرد و با او بود جناب سيد سند آقا سيد حسين نهاوندى كه از خواص شيخ بود و جناب آشيخ محمد عبودى و غير ايشان از فضلا ، و چون از مكه برگشتند در اراضى نجد شيخ وفات كرد ، و به فاصلهء كمى آسيد حسين نيز وفات كرد . خواستند جنازه‌ها را به نجف اشرف حمل نمايند جمّال خبيث مطلع شد و به ابن سعود كه بزرگ طايفهء وهّابيه و شيخ نجد بوده اطلاع داد ، و چون حمل جنازه را طايفهء وهّابيه از بدع مىدانند حاملين جنازه پيش از آن‌كه مفتش بيايد براى تفتيش آن فورا در همان اراضى نجد جنازهء شيخ و سيد را دفن كردند و آثار قبرها را محو نمودند لكن محزون بودند براى دفن ايشان در آن